مقالات

تهران در اوج تحریکاتش [مصطفی فحص، الشرق الاوسط (انگلستان)، 10 ژوئیه 2019] (اداره کل رسانه های خارجی، مترجم: اکبر زارع زاده)

می توان تصمیم ایران برای افزایش سطح غنی سازی اورانیوم را به ناکامی این کشور در تحریک تاکتیکی واشنگتن و کشاندن پای آن به برخورد نظامی با پیامدهای محدود نسبت داد. ایران امیدوار است چنین برخوردی، شرایط مذاکره با آمریکا در سطحی برابر و بدون پیش شرط های مایک پمپئو را برایش فراهم کند.

تهران در اوج تحریکاتش
بدون شک تنش آفرینی های ایران، با تصمیم این کشور برای غنی سازی اورانیوم در سطحی فراتر از 3.67 درصد که در توافق هسته ای ایران و پنج عضو دائم شورای امنیت به اضافه آلمان در سال 2015 تعیین شده، وارد پیچ خطرناکی شده است. مسیر جدیدی که ایران در رویارویی با جامعه بین المللی در پیش گرفته، در حکم اعلام تقریبا رسمی ناامید شدنش از اروپایی ها است؛ چرا که با توجه به شانه خالی کردن سه کشور فرانسه، انگلیس و آلمان از زیر بار همه وعده های خود برای ایجاد چارچوب قانونی در تعاملات مالی و اقتصادی با ایران پس از تحریم های نفتی، تهران اطمینان یافته است توافق با گروه 1+5 قابل استمرار با گروه 1+4 نیست. ایران در اقدامی که به روشنی نشان دهنده در پیش گرفتن سیاست باج خواهی است اعلام کرد در صورتی که امضا کنندگان برجام برای محافظت از ایران در برابر تحریم های آمریکا گامی برندارند، هر شصت روز یکبار بخشی از تعهداتش در برجام را کنار خواهد گذاشت.
این اقدام ایران واکنش سریع اروپا را به دنبال داشت که از زبان جرمی هانت وزیر امور خارجه انگلیس تاکید کرد تلاش برای باقی نگه داشتن ایران در خارج از باشگاه قدرت های هسته ای، اولویت اصلی انگلیس و فرانسه و آلمان است و لندن تلاش می کند از میزان پایبندی ایران به توافق سال 2015 اطمینان یابد. وی به تهران درباره عواقب وخیم نقض برجام هشدار داد. اما به رغم این هشدار، تهران همچنان به اروپایی ها چشم دوخته است تا با فشار بر آمریکا، به ایران برای چانه زنی بر سر کاهش شدت تحریم های اقتصادی در مقابل بازگشت ایران به تعهدات هسته ایش کمک کنند. این موضوع در سخنان وزیر امور خارجه ایران محمد جواد ظریف آشکار بود که گفت «اگر سایر طرف ها به تعهداتشان طبق برجام پایبند باشند، کشورش آماده است از کاهش پایبندی به تعهدات هسته ایش عقب نشینی کند».
در عمل می توان تصمیم ایران برای افزایش سطح غنی سازی اورانیوم را به ناکامی این کشور در تحریک تاکتیکی واشنگتن و سوق دادن آن به سوی برخورد نظامی با پیامدهای محدود نسبت داد که شرایط مذاکره با آمریکا در سطحی برابر و بدون پیش شرط های مایک پمپئو را برایش فراهم کند. پس از این ناکامی، تهران تصمیم گرفت وارد مرحله تحریکات راهبردی با آسیب ها و خطرات متعدد شود که اروپا را به دردسر می اندازد و اسرائیل را تحریک می کند که نخست وزیر آن بنیامین نتانیاهو اقدام ایران به افزایش سطح غنی سازی اورانیوم خود را «گامی بسیار خطرناک» توصیف کرده است.
بعید نیست ترفند سیاسی ایران برای خروج از تنگنایی که دولت ترامپ ایجاد کرده است، این باشد که با برداشتن گام هایی در برنامه هسته ای خود، تل آویو را به طور مستقیم وارد بحران کنونی کند و آن را تحریک کند دست به اقدامی یکجانبه علیه تاسیسات هسته ای ایران بزند. مقامات ایرانی معتقدند صبر تل آویو زیاد دوام نخواهد آورد زیرا اسرائیل هدف اصلی تهدید هسته ای ایران است که امنیت ملی آن را نشانه رفته است. بنابراین اسرائیل در دست زدن به حملات پیشدستانه شبیه به حملاتی که در سال 1981 علیه رئاکتور هسته ای «تموز» عراق انجام داد، تردید نخواهد کرد بدون آن که محاسبات آمریکا را مدنظر قرار دهد که معتقد است نباید به تحریکات تاکتیکی و حتی راهبردی ایران واکنش نشان داد بلکه باید به استفاده از سلاح تحریم های اقتصادی اکتفا کرد.
ایران با افزایش سطح غنی سازی اورانیوم در صدد است میزان نگرانی اسرائیل را افزایش دهد و آن را به سوی فشار آوردن بر واشنگتن سوق دهد تا دست به اقدامی نظامی بزند که بعید است برنامه هسته ای ایران را نابود کند. خواست تهران همین است به ویژه اکنون که منافع نظام ایران ایجاب می کند بحران داخلی و خارجی خود را به رویارویی با اسرائیل پیوند بزند تا از این مسیر بخشی از احساس همدردی ملت های عربی و اسلامی را که به علت جنگ سوریه از دست داده است، بازیابد. ایران در سوریه وارد جنگ با انقلاب ملت این کشور شد و هرچند مواضع ایران در سوریه هدف صدها حمله نیروی هوایی اسرائیل قرار گرفت ولی تهران به جای آن که داخل اسرائیل را هدف قرار دهد، با شلیک موشک های بالستیک به شهرهای عربستان به دست مزدورانش در یمن، به این حملات اسرائیل پاسخ داد!

 

الشرق الاوسط
طهران فی ذروة استفزازها
الأربعاء - 7 ذو القعدة 1440 هـ - 10 یولیو 2019 مـ رقم العدد [14834]
مصطفى فحص

مما لا شک فیه أن التصعید الإیرانی دخل منعطفاً خطیراً بعد قرار طهران العودة إلى تخصیب الیورانیوم فوق معدل 3.67 الذی جرى الاتفاق علیه مع الدول الخمس الکبرى إضافة إلى ألمانیا سنة 2015، هذا المسار الإیرانی الجدید فی مواجهة المجتمع الدولی أشبه بإعلان إیرانی شبه رسمی عن فشل الرهان على الأوروبیین، بعدما أیقنت طهران أن الاتفاق المعروف بـ5+1 لا یمکن أن یستمر بـ4+1 نتیجة تملص الدول الأوروبیة الثلاث فرنسا وبریطانیا وألمانیا من کافة الوعود التی قطعتها لها فی إیجاد أطر قانونیة للتعاملات المالیة والاقتصادیة معها، تخفف من وطأة العقوبات النفطیة المفروضة علیها من جانب واشنطن بعد قرار إدارة البیت الأبیض الانسحاب من الاتفاق النووی، وفی إشارة واضحة إلى مُضیِّها فی سیاسة الابتزاز أکدت إیران أنها ستستمر فی تقلیص التزاماتها کل 60 یوماً ما لم تتحرک الأطراف الموقعة على الاتفاق لحمایتها من العقوبات الأمیرکیة، فی المقابل استدعت الخطة الإیرانیة رداً أوروبیاً سریعاً جاء على لسان وزیر الخارجیة البریطانی جیرمی هانت الذی شدد على أن «العمل على إبقاء إیران خارج النادی النووی، یمثل أولویة قصوى کذلک للفرنسیین والألمان، وأن بلاده تسعى للتأکد من مدى التزام إیران باتفاق 2015، محذراً طهران من عواقب وخیمة لخرقه». ورغم هذا التحذیر، إلا أن طهران لم تزل تراهن على تحرک أوروبی ضاغط قد یساعدها فی المساومة مع الولایات المتحدة على التخفیف من حدة العقوبات الاقتصادیة مقابل عودة طهران إلى التزاماتها النوویة، وهذا ما أکده وزیر خارجیتها جواد ظریف عندما أوضح «أن بلاده مستعدة للتراجع عن تقلیص التزاماتها النوویة، إذا احترمت الأطراف تعهداتها فی الاتفاق النووی».
عملیاً یمکن ربط رد فعل إیران النووی بفشل خیارها استفزاز واشنطن تکتیکیاً، واستدراجها إلى أزمة عسکریة محدودة النتائج تمنحها شرعیة الجلوس على طاولة المفاوضات من موقع الند للند بعیداً عن الشروط المسبقة التی فرضها وزیر الخارجیة الأمیرکی مایک بومبیو، لذلک قررت طهران اللجوء إلى مرحلة الاستفزاز الاستراتیجی المتشعب الأضرار والمخاطر، یُحرج أوروبا ویستفز إسرائیل التی وصف رئیس وزرائها بنیامین نتنیاهو زیادة إیران مستوى تخصیبها للیورانیوم بأنه «خطوة بالغة الخطورة». وهذا ما تطرق إلیه الکاتب السعودی الأستاذ عبد الرحمن الراشد فی مقال نشرته «الشرق الأوسط» یوم الاثنین الفائت تحت عنوان (المخطط یسیر ضد إیران) قال فیه «بسبب تفعیلها مشروعها النووی أصبح دور إسرائیل أکثر مرکزیة وفاعلیة فی الأزمة، التی تعتبر السلاح النووی والصواریخ البالیستیة یستهدفانها أیضاً، ولیس فقط دول الخلیج».
ولیس مستبعداً أن الدهاء السیاسی الإیرانی من أجل الخروج من عنق الزجاجة التی وضعت إدارة ترمب إیران فیها أن تکون خطوتها النوویة تهدف إلى جر تل أبیب مباشرة فی الأزمة الحالیة، ودفعها إلى القیام بخطوات أحادیة الجانب تجاه منشآتها النوویة، حیث تراهن القیادة الإیرانیة أن صبر تل أبیب لن یدوم طویلاً باعتبارها المعنیة الأولى بالتهدید النووی الإیرانی، الذی یشکل تهدیداً مستقبلیاً لأمنها القومی ولن تتردد بالقیام بضربة استباقیة شبیهة بتلک التی قامت بها ضد مفاعل تموز العراقی سنة 1981 دون مراعاة للحسابات الأمیرکیة المقتنعة بضرورة عدم الرد على کافة الاستفزازات الإیرانیة التکتیکیة وحتى الاستراتیجیة، والاکتفاء باستخدام سلاح العقوبات الاقتصادیة، فمن خلال خیار زیادة التخصیب تعمل طهران على رفع حجم القلق الإسرائیلی ودفعه إلى الضغط على واشنطن، من أجل القیام بعملیة عسکریة من المستبعد أن تقوض مشروع إیران النووی، وهذا ما تراهن علیه طهران وتستدعیه بعدما باتت مصالح نظامها بحاجة إلى ربط أزمتها الداخلیة والخارجیة بمواجهة مع إسرائیل تساعدها على استعادة بعض من التعاطف الشعبوی العربی والإسلامی الذی خسرته فی سوریا، التی تخوض فیها حرباً ضد ثورة شعبها، حیث تتعرض مواقعها لمئات الضربات من قبل طیران العدو الإسرائیلی، فیما یأتی رد طهران على هذه الضربات عبر وکلائها فی الیمن بإطلاق صواریخ بالیستیة على المدن السعودیة ولیس داخل «إسرائیل».

برای نظر دادن ابتدا باید به سیستم وارد شوید. برای ورود به سیستم روی کلید زیر کلیک کنید.