مقالات

تلاطم راهبردی [سیمون شرف، نیشن (پاکستان)، 26 اکتبر 2019] (اداره کل رسانه های خارجی، مترجم: مفید علیزاده)

در خلال دهه گذشته، روند تحولات بین المللی در آسیای غربی، جنوبی و میانه متلاطم بوده است. این آشفتگی از خاورمیانه شروع شد که در آن، امریکا، اسرائیل و عربستان سعودی مسئولیت مشترک ایجاد مردم سالاری در سوریه را بر عهده گرفتند ولی منطقه به شدیدترین بحران های خود وارد شد. امریکا و متحدانش به یقین منفعت برندگان این شرایط نیستند. مصر در آشوب و عراق بی ثبات است ولی سوریه قوی ترشده است. امارات و عربستان نیز آسیب پذیرتر از هر زمان دیگری هستنند. شرایط حاکم در اطراف اوراسیا امریکا را به چالش می کشد. اگر امریکا ادعا می کند داعش از خاورمیانه رخت بربسته است، این همه تروریست به کجا رفته اند؟ این تردید وجود دارد که داعش برای مقابله با طالبان و مرحله بعدی بی ثباتی در افغانستان به کار گرفته شود که در نتیجه پاکستان نیز بی ثبات خواهد شد.

تلاطم راهبردی
۱-  در خلال دهه گذشته، روند تحولات بین المللی در آسیای غربی، جنوبی و میانه متلاطم بوده است. این آشفتگی از خاورمیانه شروع شد که در آن، امریکا، اسرائیل و عربستان سعودی مسئولیت مشترک ایجاد مردم سالاری در سوریه را بر عهده گرفتند ولی منطقه به شدیدترین بحران های خود وارد شد.
۲-  در ابتدای این بهار مهندسی شده، یک مفسر عرب شرایط را این گونه خلاصه کرد: ایران از اسد حمایت می کند. کشورهای عرب حوزه خلیج فارس مخالف اسد و او نیز مخالف اخوان المسلمین و اوباما مخالف السیسی است، ولی کشورهای حوزه خلیج فارس هوادار السیسی و در نتیجه مخالف اخوان المسلمین هستند. ایران هوادر حماس است ولی حماس از اخوان المسلمین حمایت می کند. اوباما از اخوان حمایت می کند ولی حماس مخالف اوباماست. کشورهای خلیج فارس موافق اوباما هستند ولی ترکیه در کنار کشورهای خلیج فارس است که  مخالف اسد هستند ولی ترکیه هوادار اخوان المسلمین و مخالف السیسی است و السیسی مورد حمایت کشورهای خلیج فارس قرار دارد.
۳-  با به قدرت رسیدن ترامپ، بهبود روابط با ایران پایان یافت و این کشور تحریم شد. السیسی محبوب عربستان شد و امارات متحده روابط بسیار نزدیک تری با هند و اسرائیل برقرار کرد. ترکیه به روسیه نزدیک تر شد. امارات و عربستان با یمن درگیر شدند و تحریم قطر اوضاع را پیچیده تر کرد.
۴-در اوکراین نیز بهار شد و در ادامه روسیه شبه جزیره کریمه را به خود منضم ساخت و احتمال درگیر شدن امریکا با روسیه در بلند مدت محتمل شد.
۵- امریکا و متحدانش به یقین منفعت برندگان این شرایط نیستند. مصر در آشوب و عراق بی ثبات است ولی سوریه قوی ترشده است. امارات و عربستان نیز آسیب پذیرتر از هر زمان دیگری هستنند. شرایط حاکم در اطراف اوراسیا امریکا را به چالش می کشد.
۶- ایران، ترکیه و پاکستان امتیازات بسیار بیشتری دارند. نظم نوین جهانی به انتهای خود رسیده است. چین با اقتصاد نرم خود به آهستگی جلو می رود و روسیه بزرگترین کننده برنده است.
۷- ترامپ که به دنبال سلطه گری تمام عیار است، به پاکستان بی توجهی می کند ولی روابط خود را با هند گرم تر کرده است . عجیب آن که، با وجودی که عربستان و امارات با دشمن اصلی پاکستان یعنی هند روابط نزدیکتری برقرار کرده ، حاکمان پاکستان از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۸ ائتلاف خود را با عربستان و امریکا حفظ کرده اند.
۸- ائتلاف میان هند و امریکا تاثیراتی مشابه سوریه و کریمه را بر پاکستان و افغانستان داشته است. امریکا به شدت نگران پایگاه های خود در ترکیه است که همچنین در آنها جنگ افزارهای هسته ای قراردارد و در همین حال روسیه درحال نفوذ به درون ترکیه است.
۹- نخست وزیر پاکستان هرچند دیر هنگام حامل پیام آشتی به ایران بوده است. امارات محدودیت های خود علیه ایران را رفع کرده است. ایران آماده اعزام فرستاده خود به ریاض است و در همین حال، روسیه پیشنهاد تقویت امنیت عربستان سعودی را داده  ولی پرسش های زیادی باقی است.
۱۰-آیا امریکا بدون رسیدن به توافق صلح از افغانستان خارج می شود یا تنها ۴ هزار نیرویی را که برای ترساندن طالبان آورده بود، خارج می کند؟
۱۱- اگر امریکا ادعا می کند داعش از خاورمیانه رخت بربسته است، این همه تروریست به کجا رفته اند؟ این تردید وجود دارد که داعش برای مقابله با طالبان و مرحله بعدی بی ثباتی در افغانستان به کار گرفته شود که در نتیجه پاکستان نیز بی ثبات خواهد شد.
۱۲- اتصال مثلث شیطانی محکم تر از گذشته شده است . امریکا با رئیس جمهور روان پریش خود، هند با تندروهای حاکم و پادشاهان عرب، منطقه را بی ثبات خواهند کرد.  پیامدهای رفتار رهبران نامتعارف غیرقابل پیش بینی است.
منبع اداره کل رسانه های خارجی

 

 

The strategic flux
Samson Simon Sharaf
October 26, 2019

During the past decade, the pace of international events in West, South and Central Asia has been hectic. Like oscillating molecular clusters in water, constantly bonding and un-bonding, discerning who is who, and with who, keeps changing at random. This strategic flux started from the Middle East where USA, Israel, and Saudi Arabia took joint responsibility for bringing democracy to Syria. ISIS was formed and operated with impunity. After millions of casualties and colossal human tragedy, the conflagration can only worsen. The region could soon slip into its deepest crises.
Syria became a melting pot of rivalries, fratricidal wars, non-state actors and a reality that ‘Arab Muslims are still competing for their versions of identity, allowing foreign powers to operate in a vacuum they create. At the start of this engineered spring, an Arab commentator summed up the complexity commenting, “Iran is backing Assad. Gulf States are against Assad! Assad is against Muslim Brotherhood and Obama are against General Sissi. But Gulf States are pro Sissi; which means they are against Muslim Brotherhood. Iran is pro Hamas but Hamas is backing Muslim Brotherhood! Obama is backing Muslim Brotherhood yet Hamas is against US! Gulf States are pro US. But Turkey is with Gulf States against Assad; yet Turkey is pro Muslim Brotherhood against General Sissi! And General Sissi is being backed by the Gulf States.”.
After President Obama’s lukewarm visit to Saudi Arabia, President Trump reset the template in ME. Rapprochement with Iran came to an end and put under sanctions. Sissi became a darling and Saudi Arabia and UAE got tangibly closer to Israel and India. Turkey that had shot down a Russian aircraft got closer to Russia to the extent of even opting for S 400 Air Defence System. The UAE-KSA imposed war in Yemen and sanctions against Qatar confused the situation. Recent drone attacks on Saudi oil facilities from the direction of Iraq opened a new front compelling some critics to comment that Israel after dumping ISIS could be tacitly supporting Iran. This runs panic in UAE-KSA nexus.
There was also a spring in Ukraine; since reversed by its Actor President Volodymyr Oleksandrovych Zelensky supported by his experienced Prime Minister. When this Rubicon was crossed, Russia reacted by annexing Crimea. Hence there was also a likelihood that in future USA had to inevitably confront a growing standoff with Russia. It altered relations in the unstable triangle of Middle East, Crimea and Afghanistan. Michael Hirsh commented that the effects will encompass a much larger map than Eastern Europe, inviting Russian recalcitrance in crisis zones as far afield as East Asia, Iran, Syria, and Afghanistan. I summed up the beginning of this new Cold War in an article. (Nation: The Devil’s Triangle 22 March 2014). The foundations of this map have already emerged. Strategic Geography is reshaping.
USA and its allies are certainly not the beneficiaries. Egypt is melting, Yemen boisterous, Iraq unstable, Syria stronger. In contrast Saudi Arabia and UAE feel most vulnerable than ever. The containment ring placed around Eurasia is asserting itself and challenging USA.
Turkey, Iran and Pakistan enjoy far more leverages. The new world order seems coming to an end. While China continues to creep with its soft economic power, the biggest beneficiary is Russia. The world is moving to become a multi layered cake with no single dominant military or economic power.
In pursuit of the full spectrum dominance, President Trump belittled Pakistan and warmed up to India. A plan was evolved to double-envelope Pakistan while keeping its economy on a ventilator. Despite the contradiction that KSA-UAE were more allied with Pakistan’s arch rival India, Pakistani rulers from 2008 to 2018 played safe by keeping their priorities allied with USA and KSA.
The ‘Dove Syndrome’ ended when Imran Khan became the Prime Minister in 2018. To deny Pakistan any respite for national reconstruction the economic screws were tightened and India went hot in occupied Kashmir. Like Crimea, India challenged Pakistan at Balakot and a confrontation template was set. The Modi-Trump images from Houston sent a very blunt and different message than what the US establishment may have desired. Now Pakistan and India are on a confrontational course. This Joint Indo-US strategy brought Pakistan and Iran closest since 1977. Russia is also becoming more assertive.
In Afghanistan, the peace talks were a question of a ceremony. President Trump tweeted the Dead Talks. The not very convincing reason was that Taliban had killed 12 people including a US Sargent on duty. But the statement from secretary of state Mike Pompeo was contradictory. “We have, in just the last 10 days alone, killed over 1,000 Taliban. We have been fighting and talking in a way that America often doesn’t do.” He was referring to President Trump’s ‘lose cannon’ that war in Afghanistan can be ended in a fortnight.
Russian occupation of Crimea was a catalyst that is impacting the drift of international relations and security in the 21st Century. Whereas 9/11 gave a time jump for pursuance of US policies in the world, Crimea is a historic event that rolls back the events in the context of conventional strategic balance. Coupled with the drifts in Brexit, Eastern Europe, West and South Asia, and Afghanistan, strategic spaces have opened that are being exploited by Russia, Turkey, Iran and even Pakistan.
The Indo-US alliance has had the similar effect (Crimea and Syria) around Pakistan and Afghanistan.
Saudi forces including air defence have suffered humiliation in Najran and Oilfields. President Trump as swiftly removed sanctions on Turkey as he imposed. USA is very concerned about its bases in Turkey that also stock nuclear weapons. Meanwhile, Russians are moving in.
Belatedly, a green signal was sent to Iran through Prime Minister of Pakistan. After the ‘Dead Talks, Pakistan was already pushing for peace in Afghanistan through the four party talks in Moscow. UAE has already eased restrictions on Iran. Iran is ready to send its envoy to Riyadh. Meanwhile President Putin offered to enhance Saudi security.
Yet many questions linger.
Is USA actually thinning out from Afghanistan without a Peace Objective or just removing 4,000 additional combatants it inducted to scare Afghan Taliban?
Since USA claims that ISIS has been obliterated from Middle East, where have all the terrorists gone? Where is the body count? The lurking suspicion remains that the emerging ISIS redoubt of 2014 has been reinforced to counter the Afghan Taliban in the next phase of instability in Afghanistan.  This in turn will destabilise Pakistan.
Unlike Turkey and Iran, Pakistan’s internal situation is slippery. The pressure of IMF and FAFT makes decision making conditional. The stability is precariously balanced. Despite proximity to a tipping point, space exists to reverse the rot. The political opposition stained in corruption wishes it gets worse.
Pakistan is coming out of the woods sooner than expected. Inward foreign remittances are on the rise. Pakistan has jumped 24 places in ease of business. The financial gaps are shrinking. The impending march by JUI (bankrolled by unknown sources) is a pressure tactic to accrue reprieve for the corrupt and act as the last straw on the camel’s back. But Pakistan has an inherent potential to ward off such crises.
The Devil’s Triangle has connected more than ever before. USA with a temperamental Presidency, India with an RSS hardliner and Arab Kingdoms make the region unstable.
The consequences of idiosyncratic nature of leadership are unpredictable. The punishments and rewards are there for grabs. Is it this quest that makes the Devil’s Triangle a very dangerous place?

برای نظر دادن ابتدا باید به سیستم وارد شوید. برای ورود به سیستم روی کلید زیر کلیک کنید.